W naszym klubie pojawił się nowy sprzęt od firmy AXXO. Możecie już ćwiczyć na profesjonalnych gryfach do trójboju siłowego oraz dwuboju. Należy dodać, że są to dwa zupełnie różne narzędzia – projektowane pod inne ruchy, inne wymagania techniczne i inne obciążenia. Poniżej przedstawiamy najważniejsze różnice:
Gryf do TRÓJBOJU (IPF) – charakterystyka
1. Sztywność i średnica
-29 mm średnicy – większa sztywność, minimalny „whip”.
-Zaprojektowany pod bardzo duże ciężary w przysiadzie, wyciskaniu i martwym ciągu.
-Stal o bardzo wysokiej wytrzymałości.
2. Radełkowanie
-Agresywne knurling – pewny chwyt przy martwym ciągu i bench pressie.
-Centralne radełkowanie obowiązkowe – stabilizuje sztangę na plecach w przysiadzie.
3. Znaczniki chwytu
-Znaczniki IPF: 810 mm – węższe, precyzyjne ustawienie dłoni do wyciskania.
4. Tuleje i obrót
-Zwykle tuleje ślizgowe lub mieszane – obrót nie musi być szybki.
-Priorytet: stabilność, nie dynamika.
5. Zastosowanie
-Przysiad, wyciskanie, martwy ciąg.
-Maksymalna kontrola, minimalne ugięcie, pewny chwyt.
Gryf do DWUBOJU (IWF) – charakterystyka
1. Elastyczność i średnica
-28 mm średnicy – bardziej elastyczny, wyraźny „whip”.
-Ułatwia dynamiczne wybicie w rwaniu i podrzucie.
2. Radełkowanie
-Brak centralnego radełkowania – sztanga ląduje na obojczykach i szyi, więc środek musi być gładki.
-Radełkowanie średnie, bardziej „techniczne” niż agresywne.
3. Znaczniki chwytu
-Znaczniki IWF: 910 mm – szeroki chwyt do rwania.
4. Tuleje i obrót
-Łożyska igiełkowe (6–8 szt.) – bardzo szybki obrót.
-Minimalizuje skręcanie nadgarstków przy dynamicznych ruchach.
5. Zastosowanie
-Rwanie i podrzut.
-Priorytet: dynamika, szybki obrót, elastyczność.
